Factum est - stało się.

broń lufowa artyleryjska

aaaaKasia Nobodyaaaa

Temat: Broń artyleryjska - Francja
... Moc: 120 KM Masa bojowa: 29.600 kg masa pocisku: 80,86 kg Dono?no?ć maksymalna: 18 300 m. Uzbrojenie: Artyleryjskie Armata 194 mm
Źródło: spwc.pl/forum/viewtopic.php?t=3323



Temat:
dla Ciebie wszystko BRON BIAŁA Broń przeznaczona do walki wręcz. Do broni białej zalicza się broń kłującą (np. szpada, sztylet), drzewcową (np. włócznia, pika), obuchową (np. maczuga, młot bojowy) i sieczną (np. szabla, miecz) oraz różne przedmioty używane do walki wręcz jak kastety, pałki itp. W zależności od przeznaczenia może być bronią białą wojskową (np. bagnety, noże szturmowe), myśliwska (np. noże myśliwskie), sportowa (np. szabla, szpada). BROŃ MIOTAJĄCA Broń przeznaczona do miotania różnego rodzaju pocisków. W zależności od źródła energii wykorzystywanej do miotania dzieli się na: broń neurobalistyczną - wykorzystującą sprężystość materiałów (np. łuki, kusze, machiny miotające), broń barobalistyczną - wykorzystującą siłę odśrodkową (np. proce), broń pneumatyczną - wykorzystującą energię sprężonych gazów (np. wiatrówki, moździerze pneumatyczne) oraz broń pirobalistyczną, zwaną bronią palną - wykorzystującą energię gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego (zwykle prochu). BROŃ OCHRONNA Do osłony różnych części ciała przed uderzeniami, cięciami, pchnięciami a także przed oddziaływaniem pocisków broni palnej i drobnych odłamków. Wyróżnia się broń ochronną bezpośrednią (hełmy, zbroje, kamizelki ochronne itp.) i broń ochronną pośrednią (tarcze, schrony, pancerze wozów bojowych itp.). Wg rodzaju energii wykorzystywanej do miotania broń dzieli się na: - neurobalistyczną; - barobalistyczną; - palną; - pneumatyczną. BROŃ PALNA Broń miotająca zawierająca układ miotający, w którym do napędu pocisków jest wykorzystywana energia kinetyczna gazów, powstających podczas spalania -ładunku miotającego (napędowego). W zależności od rodzaju zastosowanego układu miotającego broń palna dzieli się na broń lufową i broń rakietową. W ujęciu termodynamicznym broń palna jest maszyną cieplną, w której następuje zamiana energii chemicznej ładunku miotającego (prochowego) poprzez stadium energii cieplnej gazów prochowych na energię kinetyczną pocisku, niezbędną do kontynuowania jego lotu na torze. Sprawność broni palnej w zależności od jej rodzaju waha się od kilku do około 30%. Moc współczesnego działa artyleryjskiego średniego kalibru (np. 125 mm armaty czołgowej), strzelającego pociskami o masie 5,67 kg (23 kg) z prędkością początkową 1800 m/s (850 m/s) wynosi odpowiednio 450 ... około 207 kW (282 KM), czyli jest porównywalna z mocą samochodów osobowych rajdowych. Broń palna dzieli się na: - lufową; - rakietową. chcecie dalej?? ;) mam jeszcze :D
Źródło: stowarzyszeniebastion.fora.pl/a/a,428.html


Temat:
to jeszcze troszeczenke, specjalnie dla Ciebie podam <a później przepytam ;) BROŃ LUFOWA Broń, w której do napędu pocisków zastosowano układ miotający lufowy. Możliwości energetyczne i bojowe broni lufowej determinuje głównie kaliber lufy oraz jej długość. Według przeznaczenia broń lufowa dzieli się na wojskową (wojskowa broń lufowa), myśliwską, sportową i cywilną, w zależności od budowy przewodu lufy na gładkolufową, bruzdowaną i poligonalną, z uwagi na sposób ładowania na broń odprzodową i broń odtylcową, ze względu na stopień automatyzacji cyklu pracy - na broń automatyczną, broń półautomatyczną i broń nieautomatyczną. BROŃ ODPRZODOWA Broń lufowa, bez zamka, ładowana od wylotu lufy (od przodu). Powszechnie stosowana do połowy XIX w, następnie stopniowo wypierana przez broń odtylcową. Współczesną bronią odwprzodową są jedynie moździerze lekkie i średnie, oraz niektóre granatniki (np. karabinek-granatnik wz. 1960 i wz. 1960/72). BROŃ ODTYLCOWA Broń lufowa ładowana od strony wlotu lufy (od tyłu) po otwarciu zamka. Od połowy XIX w. broń odtylcowa stopniowo zastępuje broń odprzodową (z wyjątkiem moździerzy lekkich i średnich). Pierwszą broną odtylcową strzelecką był karabin Dreyse wz. 41, a artyleryjską działo skonstruowane przez G. Cavalliego w 1846 r. BROŃ GŁADKOLUFOWA Broń palna z gładokościennym (niebruzdowanym) przewodem lufy. Lufy z gładkościennym przewodem mają najnowsze armaty czołgowe, działa bezodrzutowe, granatniki, pistolety sygnałowe, broń myśliwska śrutowa i większość moździerzy. Do stabilizacji pocisków wystrzeliwanych z broni gładkolufowej są stosowane brzechwy, umieszczone zazwyczaj w tylnej części pocisków. Długość pocisków stosowanych do broni gładkolufowej nie jest ograniczona warunkami stabilizacyjno - wytrzymałościowymi. Z broni gładkolufowej można więc wystrzeliwać pociski o długości znacznie ... pociski, których konstrukcja wymaga wydłużenia, np. kumulacyjne z dodatkowym napędem rakietowym. BROŃ BRUZDOWANA (GWINTOWANA) Broń lufowa, której przewód ma wzdłużne wyżłobienia (bruzdy, gwinty) wykonane w postaci linii śrubowej o małym pochyleniu (dużym skoku). Bruzdy współpracując z płaszczem pocisku strzeleckiego lub z pierścieniami wiodącymi pocisku artyleryjskiego nadają pociskom ruch obrotowy, niezbędny do zapewnienia stabilizacji lotu na torze. Lufy bruzdowane ma większość dział artyleryjskich (armaty polowe, haubice, haubicoarmaty) a także prawie cała broń strzelecka. Pociski wystrzeliwane z broni bruzdowanej są mniej podatne na działanie wiatru bocznego, odznaczają się więc dużą celnością. Stabilizacja obrotowa jest tym ... wiodących pocisków. Z tego względu długość pocisków wystrzeliwanych z broni bruzdowanej nie przekracza z reguły 5 - 5,5 kalibrów. Wg przeznaczenia taktycznego bron palna dzieli się na: - strzelecką; - artyleryjską....
Źródło: stowarzyszeniebastion.fora.pl/a/a,428.html


Temat: Pytanie o bronie maszynowe.
moździerz - broń artyleryjska strzelająca w zakresie pionowym 45-90 stopni haubica - broń artyleryjska strzelająca w zakresie pionowym 0-90 stopni Moździerz i haubica tak naprawdę nie różnią się jeśli chodzi o ... i wolę od takich rzeczy jedną umiejętność. Takiej broni używa się na tyle rzadko (chyba ża gramy bardzo 'frontowo'), że chyba nie ma co sie rozdrabniać.
Źródło: forum.elx.pl/viewtopic.php?t=80170


Temat: Trochę o prochach stosowanych w broni pralnej.
Proch - materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej. Najstarszym materiałem wybuchowym tego typu jest proch czarny (dymny), wynaleziony przez taoistycznego chemika w Chinach jeszcze przed naszą erą, ... XIX wieku pojawiły się różne rodzaje prochu bezdymnego, które wyparły proch czarny jako materiał miotający w broni palnej. Proch bezdymny ma w zależności od rodzaju postać ziaren lub kryształków, różnego kształtu ... w sztucznych ogniach, silnikach rakiet modelarskich, oraz replikach broni odprzodowej. Historia: Proch czarny wynaleziono w Chinach w IX wieku, w okresie późnej dynastii Tang (618 - 907r.). Wynalazku prawdopodobnie dokonali przypadkowo ... jako ładunek miotający do dział artyleryjskich (np. okrętowych). Wyróżniamy sześć gatunków prochu bezdymnego, ja opiszę tylko trzy: 1) Proch nitrocelulozowy - proch szary (także "biały"), podstawowy materiał wybuchowy stosowany obecnie w broni strzeleckiej i artyleryjskiej jako materiał miotający pocisk. Wynaleziony w XIX wieku, zasadniczo przyjmuje się, że we Francji przez chemika Paula Vieille w 1886, jednak wiadomo o równoległych pracach prowadzonych w cesarskich Niemczech. Zastąpił proch czarny, znacznie lepiej spełniając funkcję materiału, którego spalanie pozwala uzyskać gazy rozpędzające pociski w broni lufowej. Produkuje się go przez zmieszanie dwóch postaci nitrocelulozy - kolodium i ... osadów, co zmniejsza problem zanieczyszeń przewodu lufy broni, c) stosunkowo powolne spalanie, co zmniejsza ciśnienie w lufie, d) dość trudny zapłon, co podnosi bezpieczeństwo produkcji i wykorzystania tego materiału. Proch nitrocelulozowy ... i stosuje głównie w Wielkiej Brytanii jako proch do broni strzeleckiej i artyleryjskiej. Typowy kordyt składa się w 58% z nitrocelulozy, ok. 30% nitrogliceryny, ok. 3% centralitu, ok. 7,5% dinitrotoluenu, ok. ... nitrocelulozy o ograniczonej zawartości azotu (ok. 12%). Nitrocelulozę żeluje się nitrogliceryną, otrzymując w ten sposób balistyt nitroglicerynowy, lub dinitroglikolem, otrzymując balistyt nitroglikolowy. Balistyt wykorzystywany jest jako proch artyleryjski, a także jako...
Źródło: winchester.com.pl/viewtopic.php?t=229


Temat: : Miecze, noże bojowe i Żygulski:
dywizjom wyposażonym w Mardery (IFV, 30ton) i Leopardy. A żeby w pełni wykorzystać ochronę pancerza przed promieniowaniem i bronią chemiczną, ich Panzerhaubitze PzH2000 wyposażono w równie ciężko opancerzony pojazd amunicyjny, i ... dodatek, za cenę 1 "Kraba" słowacy oferują doprowadzenie 4 "Dan" do zgodności z JBMOU (wliczając nową lufę 155mm/54) i polskie systemy C4I/SKO/łączności... Po wzięciu tego pod uwagę, ten artyleryjski burdel odłożono...
Źródło: forum.tanuki.pl/viewtopic.php?t=2638


Temat: Exar vs reszta świata
... lufową (dla 155mm nowoczesna amunicja lata na 42km) ale nie może się równać to z artyleria rakietową. Na obecnym polu walki morskiej odległość rażenia wynosząca 40km jest mała bo przeciętny lotniskowiec...
Źródło: orpfleet.com/viewtopic.php?t=8522


Temat:
BROŃ WSPÓŁCZESNA Ogólna nazwa broni wytwarzanej i powszechnie stosowanej w okresie współczesnym. W porównaniu z bronią dawną charakteryzuje się wyższą efektywnością bojową. W okresie tym dominującą rolę odgrywa broń palna. Zanikła prawie zupełnie broń ochronna, bezpośrednia (z wyjątkiem hełmów) oraz broń biała (do XX w. przetrwała tylko lanca i szabla w kawalerii). Powstały nowe rodzaje broni: samoloty, czołgi, broń chemiczna, broń biologiczna, rakietowa, broń masowego rażenia. Jako początek okresu współczesnego przyjęto połowę XIX w., kiedy to w miejsce odprzodowej kapiszonowej broni strzeleckiej wprowadzono i upowszechniono karabiny odtylcowe strzelające nabojami zespolonymi (Dreyse wz.41). Równocześnie gładkolufowe, odprzodowe, spiżowe działa artyleryjskie zaczęto powoli zastępować bruzdowanymi, odtylcowymi działami staliwnymi, strzelającymi wydłużonymi pociskami walcowymi. Zapoczątkowany został proces szybkiego rozwoju broni palnej, idący w kierunku zwiększenia szybkostrzelności, donośności, trwałości, manewrowości i niezawodności działania. W jego rezultacie w końcu XIX w upowszechniła się palna szybkostrzelna broń strzelecka oraz dalekonośna broń artyleryjska. Było to możliwe dzięki wielu innowacjom, takim jak: działo o gładkościennej ... działowe (1874 r.), wprowadzenie pierścieni wiodących i centrujących w pociskach artyleryjskich (1877 r.), szybkostrzelna armata polowa z zamkiem rewolwerowym (firma Hochkiss - 1879 r.), karabin maszynowy (H.S. Maxim - 1883 r.), ... Nobel - 1888 r.), oporopowrotnik hydropneumatyczny (K. Haussner — 1888 r.). Większa o 2,5 - 3 razy siła prochu bezdymnego (w stosunku do prochu czarnego) stworzyła przesłanki do rozwoju broni o ... twierdze ówczesnej Europy. Wzrost dynamiki działań bojowych w wyniku wprowadzenia broni pancernej spowodował zanik ciężkich dział stacjonarnych. Działa wielkiej mocy instalowano głównie na okrętach i na platformach kolejowych. Najpotężniejszym działem używanym ... działa samobieżne. W zakresie broni strzeleckiej nastąpiło zróżnicowanie broni maszynowej na najcięższe, ciężkie, lekkie i ręczne karabiny maszynowe. Wprowadzono również pistolety maszynowe. Skonstruowano w pełni udane wzory karabinów samopowtarzalnych. W okresie II wojny światowej wprowadzono karabinki automatyczne przystosowane do naboju pośredniego. Po II wojnie światowej rozpoczął się proces usamobieżnienia i automatyzacji broni artyleryjskiej. Powstały zestawy artyleryjskie wyposażone w radiolokacyjne urządzenia wykrywania i śledzenia celów, przeliczniki artyleryjskie i układy naprowadzania. Wprowadzono celowniki noktowizyjne, dalmierze laserowe i układy kierowania ogniem. Działa artyleryjskie, zwłaszcza czołgowe i samobieżne, wyposażono w zmechanizowane półsamoczynne i samoczynne układy zasilania w amunicję. W broni strzeleckiej w 1961 r wprowadzono małokalibrowy nabój pośredni (5,56 mm), który upowszechnił się wraz z masowo wprowadzanymi karabinkami, przystosowanymi do tego naboju. Obecnie zarysowały się dwa główne kierunki rozwoju broni lufowej. W ramach pierwszego następuje dalsze doskonalenie konstrukcji klasycznych (przystosowanych do istniejącej amunicji). Przejawia się to stosowaniem nowych materiałów konstrukcyjnych (metale lekkie, tworzywa sztuczne), nowych układów konstrukcyjnych (bull-pup). tańszych technologii (tłoczenie, zgrzewanie) oraz udoskonalaniem istniejących (modułowość, standardowość) i wprowadzeniem nowych mechanizmów (ogranicznik długości serii). Drugi kierunek jest związany z wprowadzeniem zupełnie nowych konstrukcji broni. Najbardziej zaawansowane są prace nad wprowadzeniem broni strzeleckiej przystosowanej do amunicji bezłuskowej (G11, LRMG). Trwają też prace nad bronią zasilaną płynnym materiałem miotającym. Wg przeznaczenia broń dzieli się na: -wojskową; -myśliwską; -sportową; -cywilną. jak nadążycie z czytaniem...
Źródło: stowarzyszeniebastion.fora.pl/a/a,428.html


Temat:
BROŃ STRZELECKA Broń palna, przystosowana do amunicji strzeleckiej, której kaliber (z wyjątkiem niektórych środków wyspecjalizowanych np. granatników) nie przekracza 20 mm. Podstawową grupę broni strzeleckiej stanowi broń strzelecka wojskowa. Do broni strzeleckiej zalicza się również broń myśliwską i broń sportową. Broń strzelecka wojskowa jest przeznaczona do samoobrony, wymuszania posłuszeństwa, zwalczania pojedynczych i grupowych celów żywych oraz lekko opancerzonego sprzętu i środków ogniowych na stosunkowo małych, nie przekraczających na ogół 2000 m odległościach. Broń strzelecka dzieli się na indywidualną i zespołową. Do broni indywidualnej, stanowiącej wyposażenie pojedynczych żołnierzy są zaliczane: rewolwery, pistolety, pistolety maszynowe, karabiny, karabinki oraz karabinki maszynowe. Natomiast do broni zespołowej, wchodzącej w skład wyposażenia pododdziałów, a także wozów bojowych (np. czołgowy karabin maszynowy) i samolotów (np. lotniczy karabin maszynowy) zalicza się ręczne karabiny maszynowe, ciężkie karabiny maszynowe, uniwersalne karabiny maszynowe oraz wielkokalibrowe karabiny maszynowe. Obsługa etatowa każdego egzemplarza broni zespołowej pododdziału składa się przynajmniej z dwóch żołnierzy, z których każdy ma określone funkcje i zadania. Poza wyżej wymienionymi podstawowymi rodzajami uzbrojenia strzeleckiego do lufowej broni strzeleckiej zalicza się także broń pomocniczą, do której należą indywidualne i zespołowe wyspecjalizowane środki, głównie granatniki i pistolety sygnałowe (rakietnice). BROŃ ARTYLERYJSKA Większe i cięższe wzory broni palnej o kalibrze od 20 mm (włącznie), strzelające pociskami wypełnionymi materiałami wybuchowymi (z wyjątkiem pocisków przeciwpancernych zwykłych i podkalibrowych). Broń artyleryjska jest przeznaczona ... ogniowego wsparcia działań bojowych wojsk własnych. Pod względem przeznaczenia taktycznego broń artyleryjska dzieli się na armaty, haubice, haubicoarmaty (armatohaubice), moździerze, działa bezodrzutowe i inne artyleryjskie środki walki, które nie znalazły szerszego zastosowania (np. armatomoździerze). Z uwagi na rodzaj wojsk w jakich jest używana, wyróżnia się broń artyleryjską lądową, lotniczą oraz morską (okrętową i nadbrzeżną). Broń artyleryjską lądową, w zależności od środka ciągu, dzieli się na broń artyleryjską holowaną (ciągnioną) i samobieżną, natomiast w zależności od rodzajów zwalczanych celów na broń artyleryjską naziemną (ogólnego przeznaczenia - polową i specjalizowaną - przeciwpancerną) oraz przeciwlotniczą. BROŃ RAKIETOWA Broń palna, w której do napędu pocisków zastosowano układ miotający rakietowy. Do broni rakietowej zalicza się wszystkie rodzaje pocisków napędzanych silnikami rakietowymi wraz z urządzeniami startowymi i układami kierowania. Ze względu na zasięg oddziaływania wyróżnia się broń rakietową taktyczną, operacyjno - taktyczną i strategiczną. W zależności od przeznaczenia taktycznego wyodrębnia się broń rakietową ogólnego przeznaczenia (np. polowe wyrzutnie rakietowe), przeciwpancerną, przeciwlotniczą, lotniczą, morską itp. BROŃ PRZECIWPANCERNA Rodzaje broni przeznaczono do niszczenia czołgów i innych środków opancerzonych. Do broni przeciwpancernej zalicza się: armaty przeciwpancerne i działa samobieżne, strzelające pociskami uderzeniowymi i kumulacyjnymi, działa bezodrzutowe i granatniki przeciwpancerne, pancerzownice strzelające przeważnie pociskami kumulacyjnymi, niektóre wielkokalibrowe karabiny maszynowe, rusznice, ręczne granaty przeciwpancerne, miny przeciw czołgowe, butelki zapalające. Najnowocześniejszą broną przeciwpancerną są kierowane pociski rakietowe. Ze względu na specyfikę zwalczanych celów, oraz warunków użycia broni przeciwpancernej musi ona charakteryzować się dużą przebijalnością pancerza i celnością, dobrą manewrowością i zdolnością maskowania. Pożądana jest również duża szybkostrzelność. Do broni przeciwpancernej zalicza się również miny i zapory przeciwczołgowe. Odpowiednio zorganizowane wykorzystanie różnych rodzajów broni przeciwpancernej na polu walki tworzy tzw. system obrony przeciwpancernej wojsk. BROŃ PRZECIWLOTNICZA Rodzaje broni strzeleckiej, artyleryjskiej i rakietowej przeznaczone do zwalczania środków napadu powietrznego (samolotów, śmigłowców, desantów powietrznych). Do broni przeciwlotniczej zalicza się przeciwlotnicze karabiny maszynowe (głównie wielokalibrowe, często sprzężone) działka i armaty przeciwlotnicze, niekierowane i kierowane, przeciwlotnicze pociski rakietowe, a także lotnictwo myśliwskie wyposażone w działka (karabiny maszynowe) i pociski rakietowe, Ze względu na duże prędkości współczesnych samolotów broń przeciwlotnicza musi charakteryzować się stałą gotowością bojową, dużą szybkostrzelnością (gęstością ognia), małym czasem lotu pocisku do celu. Artyleryjskie i rakietowe pociski przeciwlotnicze powinny być wyposażone w specjalne zapalniki czasowe lub zbliżeniowe. Do najskuteczniejszych obecnie rodzajów broni przeciwlotniczej należą kierowane pociski rakietowe. Broń przeciwlotnicza wraz z lotnictwem myśliwskim, środkami radiotechnicznymi wykrywania, powiadamiania i kierowania ogniem wchodzi w skład systemu obrony przeciwlotniczej wojsk lub obrony powietrznej obszaru. Wg donośności broń rakietowa dzieli się na: - broń rakietową taktyczną; - broń rakietową operacyjno – taktyczną; - broń rakietową strategiczną. KONIEC!!!!!!!!!
Źródło: stowarzyszeniebastion.fora.pl/a/a,428.html



Podobne

Cytat


I brak owoców rodzi fermenty. Lec Stanisław Jerzy (pierw. de Tusch-Letz, 1909-1966)
Id quod erat demonstrandum - to, co było do udowodnienia.
Do all the work you can - pracuj tyle ile możesz.
I małym kreaturom udają się wielkie kreacje. Stanisław Jerzy Lec
Est autem fides credere quod nondum vides; cuius fidei merces est videre quod credis - wierzyć znaczy ufać w to czego nie widzisz; nagrodą wiary jest zobaczyć to, w co ufasz. św. Augustyn